Alexandre Romanès en Yehudi Menuhin

Na mijn "Yapp's Nickelodeon" concert in Parijs kwam een geëmotioneerde Alexandre Romanès naar me toe en omarmde me. Dit concert had hem meegenomen naar een andere wereld. Een kwalificatie die al meerdere malen aan dit concert werd verbonden. Hij vatte de ontmoeting als volgt samen: De instrumenten stonden voor hem opgesteld, hij pakte er een op en ik dacht: "Deze muzikant is niet doorsnee", maar bij het tweede instrument dacht ik zonder enige aarzeling: "Deze muzikant is uitzonderlijk." Er zit zoveel intelligentie, zoveel verfijning in zijn spel, en om me door niets te laten afleiden, sloot ik mijn ogen. Vanaf dat moment was ik niet meer op aarde. Ik moest toen denken aan Yehudi Menuhin, die ik een beetje kende omdat ik een week met hem in Cirque Romanès had doorgebracht. Yehudi Menuhin zei tegen me toen we uit elkaar gingen: "Alexandre, tot mijn sterfdag zal ik aan je denken." Lieve Yapp, ik kan je dezelfde belofte doen: ook ik zal aan je denken tot mijn sterfdag. Op één knie, kus ik je hand. Als we elkaar weer zien, hoop ik dat we elkaar nooit meer zullen verlaten. . Stilte.... Alexandre heeft 4 poësiebundels bij Gallimard uitgebracht en is houder van het 'Legion d'honneur', hem verleend door president Hollande. Alexandre is een persoonlijkheid. Een aimabele persoonlijkheid.

We hebben elkaar niet verlaten. Ik bezocht hem meerdere malen. Naast dichter is Alexandre ook bespeler van de luit en is gespecialiseerd in 16e en 17e eeuwse composities. In februari 2025 participeerde ik in een benefiet ten bate van het circus. Ik stond eindelijk in het circus. Een levenslange wens werd vervuld. Mijn bet-overgrootvader kan trots op me zijn (Zie een eerdere blog) Ik verliet het circus met het verzoek van Alexandre om deel te nemen aan de nieuwe voorstelling van het Cirque Tzigane Romanès de Paris!